குற்றவாளி

WARNING : IF THIS POST SEEMS TO BE BAD FOR YOU THEN SOMETHING IS BAD WITHIN YOU
Present day hot news in India is really hot. It is nothing but sexual age for girls and boys ??? It is not a wrong in creating a talk in this as though there are lots of harrassments in the field of sex in this society. When we try to release the mystery behind that it is nothing but sexual starvation. What will happen when the age for sex is extended than eighteen ? I go on with the answer of child psychatrist Dr. V. Jayanthini who is consulted by the parents of sexually active teenage girls, says prosecuting those under eighteen for consensual sex may lead to psychological trauma. "This is the age when they begin to explore the idea of sex. If you arrest the boys, terming them as sexual offenders for something that was consensual, it can scare them for life, mentally and emotionally". this is the reason for eve teasing too, the SEXUAL OFFENDERS !

மேற்கண்ட ஆங்கில பிதற்றலை பேஸ்புக்கில் எழுதிய புண்ணியவான் அடியேன் தான். எனக்கு இதனை பேஸ்புக்கில் எழுதியதற்கு அவமானமாக இருக்கிறது. கட்ரினா கைப்பின் அரை நிர்வாண போட்டோவினை போட்டால் குறைந்த பட்சம் ஆயிரம் லைக்கும் முன்னூறு கமெண்டும் குவிகிறது. இது போன்ற போஸ்ட்கள் அவர்கள் கண்களிலிருந்து காலாவதியாகிவிடுகிறது. முதலில் எழுதிய போது அந்த எச்சரிக்கையினை நான் எழுதவில்லை. பிறகு தான் அந்த யோசனையே எனக்கு தோன்றியது. பலனளித்ததா என்றால் துளி கூட இல்லை.
இது கிருஷ்ண மூர்த்தி என்ற இணையதள எழுத்தாளனின் யாசகம் கேட்கும் படலம் அல்ல. கி.மு பக்கங்கள் என எழுதி கொண்டிருக்கும் இந்த இணையதளமே எனக்கு சந்தோஷத்தினை அளிக்கிறது. தொடர்ந்து எழுத வேண்டும் என்று எனக்கு ஆசை தான். ஆனால் விடுதியில் லேப்டாப் இல்லை. அவ்வப்போது மொபைலில் இணையதள வசதி கொண்டு சில இணையதளங்களை வாசிப்பேன். எனக்கு பேஸ்புக்கில் தொடர்ந்து ஒரே ஒரு வாசகன் நிரந்தரமாக இருக்கிறான். அவன் ஒருவனுக்காக மட்டுமே என் ததகா பிதகா ஆங்கிலத்தில் அதில் எழுதுகிறேன். அதனை இங்கு மறுபடியும் வெளியிடுவதில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே. எனக்கு லைக்ஸும் கமெண்ட்களும் கிடைக்கவில்லையே என ஆரம்பத்தில் வருத்தம் கொண்டேன். யாருக்காக எழுதுகிறேன் என்று யோசிக்க ஆரம்பித்த பிறகு அந்த எண்ணம் பறந்தது. இது உங்களுக்கான புத்தகம் நான் இலவசமாக எழுதுகிறேன்.
இன்று காமத்தினை பற்றி எழுதியிருக்கிறேன். அதற்கான பின்புலம் சற்று விரிவானது. பின் வரும் கதையினை வாசித்து பாருங்கள் புரியும்,
‘ஆணைக் கவுண்டனூர் என்னும் ஊரில் பதினைந்து வயதில் முருகன் ஸ்வாதி என்னும் பெண்ணினை காதலித்திருக்கிறான். அவளோ இவன் காதலை நிராகரித்துவிட்டாள். பத்தாம் வகுப்பில் தன் தோற்ற காதலுடன் வகுப்பினை பங்கடித்தும் சில பெண்களை ஸைட் அடித்தும் காலத்தினை கடத்தியிருக்கிறான். மறுபடியும் ஒரு பெண் அவன் வாழ்வில் குறுக்கிட்டாள். அவள் சிந்து. உலக அகராதியினை பொறுத்தமட்டில் முதல் காதல் மட்டுமே தோற்கவேண்டும் என்பதால் இரண்டாம் காதல் வென்று விட்டது. காதலை சிந்துவும் முருகனும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பறிமாறிக் கொண்டனர். சில நாட்களுக்கு பின் என்ன ஊடலோ தெரியவில்லை பிரிந்து இருந்திருக்கின்றனர். தன்னவனை காண முடியாமல் அவள் தன் வீட்டினை புறக்கணித்துவிட்டு இவனுடன் இவன் வீட்டிலேயே தங்க ஆரம்பித்துவிட்டாள். இதனை அறிந்த அவன் வீட்டார் அவள் வீட்டினில் பேசி சம்மந்தம் வாங்கினர். வாங்கிய சிறிது நாட்களுக்கு பிறகு பதினேழு வயது முருகனுக்கும் பதினைந்து வயது சிந்துவிற்கும் ஊரார் ஆசியுடன் சீரும் சிறப்புமாக நடந்தது!’                                                                                        பின் குறிப்பு : பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது.
17 VS 15 நடக்கும் இதே நாட்டில் தான் காமத்தின் ஆரம்ப ஆயுள் பதினெட்டு ஒரு தரம் இரண்டு தரம் என ஏலம் விட்டு கொண்டு இருக்கின்றனர். எனக்கு இதில் என்ன ஆச்சர்யமெனில் எப்படி இதனை ஊரே ஆதரித்தது என்பது தான். எனக்கு இதனை காதல் கல்யாணம் என்றே கூறத் தோன்றவில்லை. இது வெறும் இனக்கவர்ச்சி, பால் ஈர்ப்பு. இன்னும் பச்சையாக கூறவேண்டுமெனில் காமத்தின் ஆரம்ப கட்டத்தில் ஏற்படும் ஒரு அரிப்பு. அதனை ஒட்டு மொத்த சமூகமே திருமணம் என்ற பெயரில் நியாயப்படுத்தியிருக்கிறது. அவர்கள் தான் தண்டனைக்குரியவர்கள். என்ன செய்ய முடியும் அவர்களை ! Human rights commission க்கோ மாதர் சங்கத்திற்கோ எழுதிப்போட்டால் தெருமுனை போராட்டங்கள் அல்லது காலந்தள்ளி ஒரு ஐந்து வருடத்திற்கு பிறகு இதனை கேஸாக எடுப்பர். இப்படி ஒன்றிற்குமே உபயோகப்படாது என்பதால் என் எழுத்திற்கு கச்சாப்பொருளாக பயன் படுத்திக் கொண்டிருக்கிறேன்.
இதனை ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருந்தால் CRITICAL STATUS OF SEX IN INDIA என்று தான் தலைப்பிட்டிருப்பேன். இக்கட்டுரையில் முதலில் கூறப்பட்ட விஷயம் மையப்பொருள் என வைத்துக் கொண்டால் அதன் கீழே கூறப்பட்ட அந்த மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள் ஒரு எல்லையே ! இதன் மறு எல்லை என நான் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் விஷயத்தினை உங்களிடம் காட்டி மையப்பொருளுக்கு செல்லலாம் என்றிருக்கிறேன்.
எனது தேகத்தினுள் ஒரு பெண் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறாள் அவளை வெளிக்கொணர விரும்புகிறேன் என பிதான் பருவா என்னும் இருபத்தியோரு வயது குவஹாத்தி மாணவன் கதறுகிறான்.அவனுக்கு அந்த ஆணின் தேகம் பிடிக்கவில்லை. ஆப்ரேஷனை மேற்கொண்டு பெண்ணாக மாற விரும்புகிறேன். அதற்கு பணத்தினையும் சேர்த்து வைத்துள்ளான். இதனை அறிந்தவுடன் பெற்றோர் அனைத்து வழிகளையும் முடக்கி விட்டனர்.என் இன விடுதலைக்காக உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதியிடமும் மனித உரிமை காப்பகத்திற்கும் பல கடிதங்கள் எழுதியுள்ளேன். எனக்கான நீதி, இனம் எனக்கு கிடைக்க மறுக்கிறது. நானே எனக்கு அந்நியமாகத் தெரிகிறேன் என இன விடுதலைக்காக ஒருவன் அழுகிறான்.
இப்போது மையப்புள்ளியினை இங்கே கொண்டுவருகிறேன். கி.மு,கி.பி என்பதனை மாற்றி பதினெட்டிற்கு முன், பதினெட்டிற்கு பின் என பிரித்து கட்டுரையினை தொடர வேண்டும். முதலில் கூறப்பட்ட கதை பதினெடிற்கு முன். அதனை தாராளமாக எதிர்க்கலாம். காரணம் அவளின் வயது பதினைந்து. அது உண்மைக்காதலா வடிகட்டின காதலா எனத் தெரிய வேண்டிய அவசியமில்லை. வயதினை வைத்து பொதுவாக பார்த்தால் அது உடலின்பத்திற்காக இருக்கக்கூடும். ஏன் அனைத்தினையும் எதிர்மறையாக பார்க்கிறாய் என தயவு செய்து கேட்க வேண்டாம். நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பது ஒரு அசிங்கமான சமூகம். Indhira Gandhi women empowerment award  வாங்கிய பெண்கள் காப்பகத்தில் பெண்களை நிர்வாணமாக நடக்க வைப்பதும், பெண்களை ஆண்கள் அருகில் படுக்க வைப்பதும் ஓரங்க நாடகமாகவே நடந்து கொண்டிருக்கிறது. தினம் தினம் நடக்கும் பெண் சிசு கொலைகள் என பார்க்கும் என் கண்கள் நிச்சயம் இது உடலின்பத்திற்காக இருக்குமோ என்று தான் தோன்றச் செய்யும். இது கூட பரவாயில்லை பதினெட்டுக்கு பின்னில் இருக்கும் கதையிலோ முழுக்க முழுக்க அரசின் போலித்தன்மையும் இடதுசாரித்தனமும் பட்டவர்த்தனமாக தெரிகிறது. நீ இந்த இனத்தில் தான் இருக்க வேண்டும் என முடிவு செய்ய அரசிற்கு யார் உரிமை அளித்தது ? எனது பாலினத்திற்கான அங்கிகாரமே என்னிடம் இல்லாத போது இச்சமூகத்தில் எதற்கய்யா மனித உரிமை சட்டம் ?
என்னால் எழுத முடியவில்லை. கேள்விகள் மட்டுமே தான் என்னிடம் இருக்கிறது. இனி வெளி நாட்டிலிருந்து வருபவர்களின் குரல் ‘எங்களுக்கு குடியுரிமை கூட வேண்டாம் எங்களின் வாழ்வுரிமை எங்களிடம் இருந்தால் போதும்’ என்பதாகத்தான் இருக்கும்.
கட்டுரையில் இருக்கும் கேள்விக்குறிகள் அதற்கு முன்னால் இருப்பவர்களை குற்றவாளியாக்குகிறதா, சம்பவத்தின் கதாநாயகர்கள் குற்றவாளி ஆகுகிறார்களா அல்லது முடிவே இல்லாத கட்டுரையினை எனக்கு தெரிந்த கதைகளை கச்சாப்பொருளாக்கி எழுதிகொண்டிருக்கும் நான் குற்றவாளியாகிறேனா ? ? ? ?
பதில் வாசகனின் புரிதலில் தான் இருக்கிறது.

Share this:

CONVERSATION